خبرگزاري فارس - اولين‌ مراسم‌ جايزه اسكار، شانزدهم‌ ماه ‌مي‌ سال‌ 1929 در هتل‌ (روزولت‌) هاليوود برگزار شد.

به گزارش خبرنگار فارس آكادمي ‌اسكار در سال‌ 1927 پايه‌ گذاشته‌ شد و اعضايش‌ بلافاصله‌ به‌ فكر افتادند كه‌ جايزه‌اي ‌تعيين‌ كنند تا بتوانند از دست‌اندكاران‌ سينما تقدير كنند. از اين‌ رو مدير هنري‌ و ناظر بر طراحان‌ دكور كمپاني‌ فيلم‌سازي‌ «متروگلدين‌ ماير» و «جرج‌استنلي»، مجسمه‌‌ساز لس‌ آنجلس‌ ماموريت ‌يافت‌ تا مجسمه‌اي‌ طراحي‌ كند به‌ شكل‌ يك‌ شواليه‌، كه‌ بر دست‌ شيشه‌ دارد و بالاي‌ يك ‌حلقه‌ فيلم‌ ايستاده‌ است‌ و اما كمي بعد اين مجسمه به خاطر «مارگريت ‌هريك»، آرشيويست‌ آكادمي‌ و مدير اجرايي‌ بعدي‌ پروژه به اسكار مشهور شد، زيرا وي‌ با ديدن‌ مجسمه‌ فرياد زد: خداي‌ من‌ چقدر به‌ عموي‌ من‌ (اسكار) شباهت‌ دارد و نام‌ اين‌ مجسمه‌ از آن‌ پس‌ (اسكار) شد.

اين مجسمه نزديك‌ به‌ 30 سانتي‌متر ارتفاع‌ و بيش‌ از چهار كيلو گرم وزن‌ دارد، روكش آن از آب‌ طلا و داخل‌ آن‌ نيز از فلز بريتانيوم‌ و برنز است. اولين‌ مراسم‌ جوايز اسكار در شانزدهم‌ ماه‌ مي‌ سال‌ 1929 در هتل‌ (روزولت‌) هاليوود برگزار شد.در اين‌ سال‌ فيلم‌ «بال‌ها» جايزه‌ اسكار را دريافت‌ كرد.

بنابر قانون مصوب در آكادمي علوم و هنرهاي سينمايي، برندگان‌ هر دوره از مراسم اسكار به‌ اين‌ شكل‌ انتخاب‌ مي‌شوند كه‌ فيلم‌هايي‌ كه‌ طي سال‌ گذشته‌ در سينماهاي‌ آمريكا و سراسر دنيا اكران‌ شده‌اند، در رده‌ بندي‌ انتخاب‌ قرار مي‌گيرند و از بين‌ آنان‌ جوايز اسكار مشخص ‌مي‌شود.

فيلم‌‌هايي‌ كه‌ طي اين سال‌ها اسكار دريافت‌ كرده‌اند، عبارتند از:

«بال‌ها» 1929، «در جبهه‌ غرب‌ خبري‌ نيست» ‌1930، «سيما رون»‌ 1931، «گراند هتل‌» 1932، «رژه»‌ 1933، «در يك‌ شب‌ اتفاق‌ افتاد» 1934، «شورش‌ در كشتي‌ بونتي»‌ 1935، «زيگفلد بزرگ»‌ 1936 ، «زندگي‌ اميل‌ زولا» 1937، «ماجراهاي‌رابين‌ هود» 1938، «برباد رفته‌» 1939، «ربه‌كا»1940، «چقدر دره‌ من‌ سبز بود» 1941، «خانم‌ ميني‌‌ور» 1942، «كازابلانكا» 1943، «به‌ راه‌ خود مي‌روم‌» 1944، «تعطيلي‌ از دست‌ رفته» ‌1945، «بهترين‌ سال‌هاي‌ زندگي‌ ما» 1946، «قول ‌مردانه»‌ 1947، «هملت»‌ 1948، «مرد برتر از سه» ‌1949، «همه‌ چيز درباره‌ ايو» 1950، «يك‌ آمريكايي‌ در پاريس»‌ 1951، «بزرگ‌ترين‌ نمايش‌روي‌ زمين»‌ 1952، «از اين‌ جاتا ابديت»‌ 1953، «در بارانداز» 1954، «مارتي‌ سايد» 1955، «دور دنيا در هشتاد روز» 1956، «پل‌ رودخانه‌ كواي» ‌1957، «ژي‌ ژي»‌ 1958، «بن‌ هور» 1959، «آپارتمان»‌ 1960، «داستان‌ وست‌ سايد» 1961، «لورنس‌ عربستان‌» 1962، «تام‌ جونز» 1963، «بانوي ‌زيباي‌ من‌» 1964، «اشك‌ها و لبخندها» 1965، «مردي‌ براي‌ تمام‌ فصول»‌ 1966، «در گرماي‌ شب‌» 1967، «اليور » 1968، «كابوي‌ نيمه‌ شب»‌ 1969، «ژنرال‌ پايول»‌ 1970، «ارتباط فرانسوي‌» 1971، «پدرخوانده‌ 1» 1972، «نيش»‌ 1973، «پدرخوانده‌ (2)» 1974، «ديوانه‌ از قفس‌ پريد» 1975، «راكي‌» 1976، «آني‌ هال»‌ 1977، «شكارچي‌ گوزن‌» 1978، «كريمه‌ عليه‌ كريمه» ‌1979، «مردم‌ معمولي‌» 1980، «ارابه‌هاي‌ آتش»‌1981، «گاندي»‌ 1982، «دوران‌ مهرورزي» ‌1983، «آمار ئوس»‌ 1984، «از درون‌ آفريقا» 1985، «جوجه‌ نظامي»‌ 1986، «آخرين‌امپراطور» 1987، «سخاوتمند» 1988، «رانندگي‌ براي‌ خانم‌ ديزني»‌ 1989، «با گرگ‌ها مي‌رقصد» 1990، «سكوت‌ بره‌ها» 1991، «نابخشوده‌» 1992،«فهرست‌ شيندلر» 1993، «فارست‌ گامپ‌» 1994، «شجاع‌ دل‌» 1995، «بيمار انگليسي‌» 1996، «تايتانيك‌» 1997، «شكسپير عاشق»‌ 1998، «زيباي ‌آمريكايي‌» 1999، «گلادياتور» 2000، «جاده‌مالهند» 2001، «با او حرف‌ بزن‌» 2002 ، «ساعت‌ها» 2003، «شيكاگو» 2004، «محبوب‌ ميليون‌ دلاري» ‌2005 و «تصادف» 2006.

طي سال‌هاي برگزاري مراسم اسكار، اعضاى آكادمى اسكار هميشه با منتقدان همصدا و همنظر نبوده و در مواردى فيلم و يا هنرمندى را به‌عنوان بهترين برگزيده‌اند كه شايد از ديد منتقدان فيلم سزوار اين جايزه نبوده است. در بسياري از موارد فيلم‌هاى محبوب موفق بوده‌اند، اما مواردى هم پيش آمده كه فيلم‌هايى كه شانس چندانى براى كسب اسكار نداشته‌اند، رقباى بزرگ خود را پشت سر گذاشته و پيروز ميدان را ترك كرده‌اند. اگر چه جايزه اسكار برخلاف بسياري ديگر از جوايز سينمايي پولي نيست، ولي خود پلي است براي هنرمندان براي رسيدن به شهرت و پول.