سینما در سی سال اول عمر خود رشد بی‌سابقه‌ای را شاهد بوده است. این رسانه که کار خود را در گام نخست در چند شهر بزرگ، ‌مانند نیویورک و پاریس و لندن و برلین آغاز کرده بود با سرعتی شگفت‌انگیز راه خود را در سراسر جهان گشود. هر کجا که استقرار یافت تماشاگران بسیار را به خود جلب کرد و گوی سبقت را از دیگر ابزارهای سرگرمی ربود.

همچنان که تعداد تماشاگران سینما فزونی می‌یافت تعداد مکان‌هاي نمایش نیز بیشتر می‌شد. در دهه 1920، ‌سالن‌های نمایشی برپا گردید و در شکوه و رفاه با بهترین تئاترها و تالارهای اپرا کوس برابری می گذاشت. در همین حال خود فیلم‌ها نیز راه کمال را می‌پیموند.

هرچند پیشتازان فرانسوی و آلمانی و آمریکایی و انگلیسی همگی در اختراع سینما دست داشتند، ‌اما انگلیسی‌ها و آلمانی‌ها در استفاده جهانی آن نقش کمتری داشتند و فرانسویان و آمریکایی‌ها پرشورترین صادرکنندگان این اختراع جدید بودند.

درعرصه هنری نیز فرانسوی‌ها و آمریکایی‌ها پیشتاز بوند و با انکه در سالهای قبل از جنگ حهانی اول روسیه ، ‌ایتالیا و دانمارک نیز در این زمینه‌ها پیشتاز بودند ولی سرانجام آمریکا در همه زمینه‌ها به پیش افتاد و در هنر و صنعت حرف اول رامی‌زد.

با آغاز جنگ جهانی اول حاکمیت سینمای آمریکا، ‌دست کم بر جریان اصلی این رسانه قطعیت یافت.

نکته‌ای را باید در نظر بگیریم که سینمای صامت به این معنا است كه فیلمی كه پخش میشده صدایی نداشته ولی در کنار آن موسیقی و یا در کشورهایی مانند ژاپن گفتگوها یا تفسیر فیلم را همزمان اجرا می‌کردند.

این فرایند تحولی در سینما از 1895 تا 1906 با تولید فیلم‌های بیست و چند ثانیه‌ای و از 1907 تا 1913 با تبدیل شدن آن به یک صنعت و بردن این میراث توسط هالیوود از 1914 به بعد ادامه پیدا کرد.

هالیوود

با شروع جنگ جهانی اول صنعت سینمای اروپا لطمه سنگینی خورد و هالیوود به رقیب بلامنازع فیلم‌سازی جهان تبدیل شد. در این سالها سینما بصورت یک صنعت شناخته می‌شد. هالیوود قدرت کاملی داشت و روش‌های فیلم‌سازی را هم هالیوود تعریف می‌کرد.

ظهور هالیوود را باید ناشی از ناکامی کمپانی انحصارات تصاویر متحرک در انحصاری کردن حرفه فیلم دانست. این کمپانی ائتلافی بود از ده تولید کننده عمده فیلم و سازنده دوربین و دستگاه نمایش در آمریکا و اروپا كه 1908 برای بالا بردن قیمت تولیداتشان تشكيل شد.

اما برای این کمپانی حفظ این وضعیت دشوار بود و طی دوره 1909-1914 تهیه کنندگان مستقل مانند کارل لامل و ویلیام فوکس قد علم کردند و بذرهای آنچه بعدها هالیوود نامیده شد را پاشیدند.

دولف زوکر پارامونت را بوجود آورد؛ مارکوس لوئف آنچه را که بعدها به مترو-گلدین‌ مایر بدل گشت ایجاد کرد؛ و ویلیام فوکس شرکت بزرگ فیلم‌سازی خود را بنا نهاد.

تولید و توزیع فیلم تنها دو رکن مهم از سه رکن اصلی قدرت نهادی هالیوود را تشکیل می‌داد. قدرت‌های سینما می‌دانستند که پول از گیشه سینماها ‌می‌آید و لذا برای تسلط بر نمایش اقداماتی را صورت دادند. اگر هالیوود در ابتدا شامل تعدادی استودیو در کالیفرنیا و دفاتر پخش درسراسر جهان بود، ‌اکنون شبکه‌ای از کاخ‌های سینمایی را نیز در خیابان‌های اصلی شهرهای بزرگ نیز در بر می‌گرفت.

کاخ سینمایی چیزی فراتر از سالن سنما بود. شکوه معماری و حضور کنترل‌چی‌ها احساس بودن در سرزمینی خیالی را ایجاد می‌کرد.

منبع : سايت رشد