حركت جوامع صنعتي به سوي جامعه اطلاعاتي سالهاست كه آغاز گشته و از اوايل دهه 90 به بعد شتابي فزاينده يافته است. به گونه اي كه سرعت اين حركت در كشورهاي كمتر توسعه يافته از جمله ايران به خوبي حس مي گردد.

اصطلاحاتي همچون e-commerce ،e-government ،e-learning، e-society  و.... از جمله لغاتي هستند كه علي رغم نوظهور بودن و اينكه هنوز در عمل كاملا جا نيفتاده اند با اين وصف در كشورهاي كمتر توسعه يافته اي چون كشور ما نيز واژه هاي آشنا به شمار مي آيند.
و فقط مدد ماهيت تحول آفرين و شتابدار اين فناوري است كه انديشمندان را واداشته آنرا در زمره فناوريهاي نظام آفرين به شمار آرند و ورود جامعه بشري به عصري نوين بنام عصر اطلاعات را اذعان دارند.
چنين چشم اندازي سبب مي شود كه لزوم حركت سريع و چابك كشورهايي نظير كشور ما در عرصه فناوري اطلاعات بخوبي احساس گردد.
نو پا بودن صنعت فناورى اطلاعات در ايران و وجود پتانسيل بسيار بالا از متخصصان و همچنين سازمانها و موسسات بزرگ اقتصادى در کشور زمينه مناسبى را براى توجه جدي به توسعه تخصص ها و زيرساختهاي فناوري اطلاعات فراهم کرده است. با توجه به اين موضوع که امروزه سلامت اقتصادي ملتها ارتباط مستقيمي با سطح مهارتهاي آنها در فناوري اطلاعات و ارتباطات دارد لذا به جاست که با گسترش بسترهاى علمي و تحقيقاتي، زمينه هاي فکري و فرهنگي توسعه فناوري اطلاعات را فراهم کنيم. توسعه زير ساختهاي فناوري اطلاعات امري است که به مرور به وقوع خواهد پيوست و در اين ميان مسائلي چون توسعه آموزشي و توسعه فرهنگي که هر دو از لوازم جوامع دانش مدار هستند جاي توجه و تعمق بسيار دارند. فناوري اطلاعات به عنوان دانش و به عنوان صنعت از درجه کار آفريني بالايي برخوردار است و در نتيجه بهره گيري مناسب و توسعه مديريت آن در ايران مي تواند اثرات سودمندي در پيکره اقتصادي کشور ما داشته باشد.

اما لازمه هر برنامه توسعه و تحول، ايجاد بستر مناسب براب جذب، گوارش و بكارگيري فناوري است. فناوري اطلاعات نيز دربند اين لزوم بوده علاوه بر اينكه بدليل ماهيت تحول آفرينش براي جذب و بكارگيري آن نياز به تدقيق و برنامه ريزي كلان و استراتژيك مي باشد.
در مدل توسعه پويا، توسعه منابع انساني لازمه، براي برنامه پيش بيني شده، يكي از محورهاي اصلي و شايد مهمترين محور هر برنامه توسعه مي باشد. در اين راستا تجهيز همه مردم به قابليتهاي بهره گيري از فناوري و آشنايي با آن يكسوي قضيه است و تربيت نيروهاي متخصص كه در طي فرايند برنامه ريزي اخذ تكنولوژي و توسعه و بكارگيري آن عاملان اصلي مي باشند جنبه ديگر قضيه هستند.
خوشبختانه تركيب جوان جمعيتي كشور و نيروي تحصيل كرده و در حال تحصيل مخصوصاً در علوم كامپيوتر علي رغم اينكه كافي نمي باشد اما پتانسيل مناسبي در حوزه تكنيكي و فني فناوري اطلاعات فراهم آورده است. با اين وجود گسترش و بكارگيري اين فناوري نيازمند رويكردي راهبردي و مديريتي در عرصه سازمانهاي عمومي و خصوصي كشور مي باشد. تربيت نيروهاي متخصصي كه ضمن آشنايي با اصول و كاربردهاي فناوري نگرشي راهبردي و سيستمي به مقوله IT داشته باشند لازمه گسترش بكارگيري فناوري اطلاعات در عرصه اجتماع مي باشد. به اين سبب تربيت نيروهايي كه آگاه از جنبه هاي مديريتي و سازماني و ضمنا آشنا با اصول و كاربردهاي فناوري اطلاعات باشند از ضروريات تامين نيروي انساني لازم در محيط سازمانها و نظام برنامه ريزي كشور براي توسعه و بكارگيري فناورى اطلاعات مي باشد.
متخصصين فني در عمل فاقد تخصصهاي اجتماعي و سازماني لازم براي توسعه و بكارگيري فناوري مي باشند و از سوي ديگر مديران و راهبران سازماني علي رغم بينش استراتژيك و سيستمي فاقد آگاهيهاي لازم در مورد فناوريها، چگونگي و منافع و معايب آن براي سازمان مي باشند. وجود يك رابط براي تفاهم زبان اين دو حوزه با يكديگر ضروري است. تدوين رشته اي كه آموختگان آن ضمن تسلط بر وجوه سازماني و اجتماعي از جنبه هاي فني و تخصصى فناوري نيز آگاه باشند ضروري مي باشد.

رشته مديريت فناوري اطلاعات

رشته مديريت فناوري اطلاعات در مقطع كارشناسي ارشد در نظام آموزش عالي كشور تدوين و تصويب شد كه در اولين گام دانشگاههاي علامه طباطبايي و دانشگاه تهران در سال 1380 اقدام به پذيرش اولين دوره دانشجويان اين رشته نمودند.
هدف از تشكيل اين دوره در نظامنامه آموزشي آن به شكل زير اعلام شده است:
« هدف از تشكيل دوره كارشناسي ارشد مديريت فناوري اطلاعات آموزش نيروي انساني متخصص موسسات و سازمانهاي دولتي و خصوصي است. متخصصيني كه در زمينه هاي مربوط به فناوري اطلاعات و مديريت بتوانند در جهت تامين نيازهاي امروز و فرداي مديريت در جامعه فعاليت كنند. »

رشته مديريت فناورى اطلاعات در سه گرايش زير است :
مديريت منابع اطلاعاتى
سيستمهاي اطلاعاتي پيشرفته
نظام كيفيت فراگير

تصويب شد كه از اين بين دو گرايش منابع اطلاعاتي و سيستمهاي اطلاعاتي پيشرفته فعال و در حال اجرا مي باشند.
تعداد كل واحدهاي درسي اين دوره 32 واحد مي باشد كه شامل 20 واحد مشترك. 8 واحد تخصصي مربوط به گرايش و 4 واحد پايان نامه مي باشد. ضمن اينكه دروس پيش نياز بنا به تشخيص مرجع برگزار كننده دوره ارائه مي شود.
اين رشته بدليل ماهيت ميان رشته اي آن در برگيرنده برخي از دروس اصلي علوم مديريت و شماري از دروس مربوط به علوم مهندسي و رايانه مي باشد.

تهيه و تنظيم : معصومه صالحي وزيري

منبع : سايت فاتح نت