تجهيزات DSL

ADSL از دو دستگاه خاص استفاده می نمايد. يكی از دستگاهها در محل مشتركين و دستگاه ديگر برای ISP ، شركت تلفن و يا سازمانهای ارائه دهنده خدمات DSL ، نصب می گردد. در محل مشتركين از يك ترانسيور DSL استفاده می گردد. شركت ارائه دهنده خدمات DSL از يك DSL Access Multiplexer استفاده می نمايد (DSLAM). از دستگاه فوق به منظور دريافت اتصالات مشتركين استفاده می گردد. در ادامه به تشريح هر يك از دستگاههای فوق خواهيم پرداخت.

ترانسيور DSL

اكثر مشتركين DSL ، ترانسيور DSL را مودم DSL می نامند. مهندسين و كارشناسان شركت های تلفن به دستگاه فوق ATU-R می گويند. صرفنظر از هر نامی كه برای آن استفاده می شود، دستگاه فوق نقطه برقراری ارتباط بين كامپيوتر كاربر و يا شبكه به خط DSL است. ترانسيور با استفاده از روش های متفاوت به دستگاه مشتركين متصل می گردد. متداولترين روش، استفاده از اتصالات USB و يا اترنت است .

DSLAM

دستگاه فوق در مراكز ارائه دهنده سرويس DSL نصب و امكان ارائه خدمات مبتنی بر DSL را فراهم می نمايد. DSLAM اتصالات مربوط به تعدادی از مشتركين را گرفته و آنها را به يك اتصال با ظرفيت بالا برای ارسال بر روی اينترنت تبديل می نمايد. دستگاههای DSLAM دارای انعطاف لازم در خصوص استفاده از خطوط DSL متفاوت، پروتكل های متفاوت و مدولاسيون متفاوت (Cap,DMT) می باشند. در برخی از مدل های فوق امكان انجام عمليات خاصی نظير اختصاص پويای آدرس های IP به مشتركين، نيز وجود دارد.

يكی از تفاوت های مهم بين ADSL و مودم های كابلی، نحوه برخورد و رفتار DSLAM است. كاربران مودم های كابلی از يك شبكه بسته بصورت اشتراكی استفاده می نمايند. در چنين موارديكه همزمان با افزايش تعداد كاربران، كارآئی آنها تنزل پيدا خواهد كرد ADSL برای هر يك از كاربران يك ارتباط اختصاصی ايجاد و آن را به DSLAM متصل می نمايد. بدين ترتيب همزمان با افزايش كاربران، كارآئی مربوطه تنزل پيدا نخواهد كرد. وضعيت فوق تا زمانيكه كاربران از تمام ظرفيت موجود خط ارتباطی با اينترنت استفاده نكرده باشند، ادامه خواهد يافت. در صورت استفاده از تمام ظرفيت خط ارتباطی اينترنت، مراكز ارائه دهنده سرويس DSL می توانند نسبت به ارتقاء خط ارتباطی اينترنت اقدام تا تمام مشتركين متصل شده به DSLAM دارای كارآئی مطلوب در زمينه استفاده از اينترنت گردند.

آينده DSL

ADSL با ساير تكنولوژي های مربوط به دستيابی به اينترنت نظير مودم های كابلی و اينترنت ماهواره ای رقابت می نمايد. بر طبق آمار اخذ شده در سال 1999 ، بيش از 330.000 منزل در امريكا از DSL استفاده كرده اند. تعداد كاربران استفاده از مودم های كابلی تا سال 1999 به مرز 1.350.000 كاربر رسيده است. بر اساس پيش بينی بعمل آمده تا اواخر سال 2003 ، تعداد مشتركين مودم های كابلی به مرز 8.980.000 و مشتركين DSL به 9.300.000 خواهد رسيد.

سرعت ADSL در حال حاضر حداكثر 1.5 مگابيت در ثانيه است. از لحاظ تئوری رسيدن به مرز 7 مگابايت در ثانيه دور از دسترس نمی باشد. در اين زمينه تحقيقات عمده ای صورت گرفته و تكنولوژی VDSL مطرح شده است.

منبع : سايت ورلد نيوز