صوت و داده

كيفيت دريافت و ارسال اطلاعات از طريق DSL ، به مسافت موجود بين استفاده كننده و شركت ارائه دهنده سرويس فوق بستگی دارد. ADSL از يك تكنولوژی با نام "تكنولوژی حساس به مسافت" استفاده می نمايد. بموازات افزايش طول خط ارتباطی، كيفيت سيگنال افت و سرعت خط ارتباطی كاهش پيدا می نمايد. ADSL دارای محدوديت 18.000 فوت ( 5.460 متر ) است. كاربرانی كه در مجاورت و نزديكی شركت ارائه دهنده سرويس DSL قرار دارند، دارای كيفيت و سرعت مناسبی بوده و بموازات افزايش مسافت، كاربران اينترنت از نظر كيفيت و سرعت دچار افت خواهند شد. تكنولوژی ADSL قادر به ارائه بالاترين سرعت در حالت "اينترنت به كاربر " (Downstream) تا 8 مگابيت در ثانيه است(در چنين حالتی حداكثر مسافت 6.000 فوت و يا 1.820 متر خواهد بود). سرعت ارسال اطلاعات "از كاربر به اينترنت" (Upstream) دارای محدوده 640 كيلوبيت در ثانيه خواهد بود. در عمل، بهترين سرعت ارائه شده برای ارسال اطلاعات از اينترنت به كاربر 1,5 مگابيت در ثانيه و سرعت ارسال اطلاعات توسط كاربر بر روی اينترنت، 640 كيلوبيت در ثانيه است.

ممكن است اين سوال در ذهن خوانندگان مطرح گردد كه اگر تكنولوژی DSL دارای محدوديت فاصله است، چرا محدوديت فوق در رابطه با مكالمات صوتی صدق نمی كند ؟ در پاسخ بايد به وجود يك تفويت كننده كوچك كه Loading coils ناميده می شود ، اشاره كرد. شركت های تلفن از تفويت كننده فوق، به منظور تقويت سيگنال صوتی استفاده می نمايند. متاسفانه تقويت كننده فوق با سيگنال های ADSL سازگار نيست. لازم به ذكر است كه سيگنال های ADSL، در صورتيكه بخشی از خط ارتباطی از نوع فيبر نوری باشد، قادر به ارسال و دريافت اطلاعات نخواهند بود.

تقسيم سيگنال

از دو استاندارد متفاوت برای تقسيم سيگنالها (با يكديگر سازگار نمی باشند)، استفاده می گردد. استاندارد ANSI، برای ADSL سيستمی با نام Discrete Multitone است (DMT). اكثر توليدكنندگان تجهيزات DSL از استاندارد فوق تبعيت می نمايند. استاندارد ديگری كه نسبت به استاندارد DMT قديمی تر و بسادگی پياده سازی می گردد، استاندارد Carrierless Amplitude/phase است (CAP) . استاندارد CAP ، سيگنال ها را به سه باند مجزا تقسيم می نمايد : مكالمات تلفن دارای باند صفر تا 4 كيلو هرتز، كانال دريافت اطلاعات از كاربر برای سرويس دهنده دارای باندی بين 25 تا 160 كيلو هرتز (Upstream) و كانال ارسال اطلاعات از سرويس دهنده برای كاربر، دارای محدوده ای كه از240 كيلو هرتز شروع می گردد. حداكثر باند فوق به عواملي نظير : طول خط ، تعداد كاربران موجود در يك شركت تلفنی خاص و ...بستگی دارد، بهرحال حداكثر محدوده باند فوق از 1.5 مگاهرتز تجاوز نخواهد كرد. سيستم CAP با استفاده از سه كانال فوق ، قادر به ارسال سيگنال های مربوطه خواهد بود.

استاندارد DMT ، نيز سيگنال های مربوطه را به كانال های مجزا تقسيم می نمايد. در استاندارد فوق از دو كانال مجزا برای ارسال و دريافت داده استفاده نمی گردد. DMT ، داده را به 247 كانال مجزا تقسيم می نمايد. هر كانال دارای باند 4 كيلو هرتز می باشند. (وضعيت فوق مشابه آن است كه شركت تلفن مربوطه ، خط مسی موجود را به 247 خط 4 كيلو هرتزی مجزا تقسيم و هر يك از خطوط فوق را به يك مودم متصل نموده است. استفاده همزمان از 247 مودم كه هر يك دارای باند 4 كيلوهرتز می باشند). هر يك از كانال ها، كنترل و در صورتيكه كيفيت يك كانال افت نمايد، سيگنال بر روی كانال ديگر شيفت پيدا خواهد كرد. فرآيند شيفت دادن سيگنال ها بين كانال های متفاوت و جستجو برای يافتن بهترين كانال، بصورت پيوسته انجام خواهد شد. برخی از كانال ها بصورت دو طرفه استفاده می شوند (ارسال و دريافت اطلاعات) كنترل و مرتب سازی اطلاعات در كانال های دو طرفه و نگهداری كيفيت هر يك از 247 كانال موجود، پياده سازی استاندارد DMT را نسبت به CAP بمراتب پيچيده تر نموده است. استاندارد DMT دارای انعطاف بمراتب بيشتری در رابطه با كيفيت خطوط و كانال های مربوطه است.

استانداردهای CAP وDMT از ديد كاربر دارای يك شباهت می باشند. در هر دو حالت از يك فيلتر به منظور فيلتر نمودن سيگنال های مربوطه استفاده می گردد. فيلترهای فوق از نوع Low-Pass می باشند. فيلترهای فوق دارای ساختاری ساده بوده و تمام سيگنال های بالاتر از يك محدوده را بلاك خواهند كرد. مكالمات صوتی در محدوده پايين تر از 4 كيلو هرتز انجام می گيرند ، بنابراين فيلترهای فوق تمام سيگنال های بالاتر از محدوده فوق را بلاك خواهند كرد. بدين ترتيب از تداخل سيگنال های داده با مكالمات تلفنی جلوگيری بعمل می آيد.