نحوه انتخاب يک کيس

برای تهيه يک کيس می بايست پارامترهای متعددی را بررسی نمود :

• عملکرد در مقابل زيبائی  : تعداد زيادی از مردم انتخاب يک کيس را بر اساس شکل ظاهری و قيت آن انجام می دهند . اکثر کارشناسان کامپيوتر  انتخاب يک کيس را بر اساس قابليت ها و پتانسيل های درون کيس انجام خواهند داد .
• منبع تغذيه : مهمترين بخش يک کيس ، منبع تغذيه آن است . منبع تغذيه از جمله تجهيزات محدود سخت افزاری در کامپيوتر است که دارای بخش های متحرکی است ( فن ها ) که می تواند مسائل مختص به خود را در مقايسه با ساير عناصر سخت افزاری بدنبال داشته باشد . انتخاب يک کيس به همراه يک منبع تغذيه مناسب ، امری حياتی است . توان خروجی  يک منبع تغذيه  نسبت به قابليت اعتماد پذيری آن از درجه اهميت کمتری برخوردار است . برای اکثر سيستم ها يک منبع تغذيه سيصد وات کفايت می نمايد . در مواردی که از چندين هارد درايو ، درايو نوری و کارت های گرافيک با پتانسيل بالا استفاده می شود،  می توان از يک منبع تغذيه 350 و يا 400 وات استفاده نمود .

• سيستم خنک کننده : استفاده از يک و يا چندين فن به همراه کيس همواره توصيه می گردد . پردازنده هائی که امروزه از آنان استفاده می گردد، دارای سرعت بسيار بالائی بوده و حرارت زيادی را نيزتوليد می نمايند . بنابراين می بايست از خنک کننده هائی استفاده شود که در زمانی قابل قبول عناصر حياتی نظير پردازنده ، هارد ديسک و کارت گرافيک را خنک نمايند .
            استفاده آسان : يک کيس جادار که بسادگی به آن دستيابی شود و دارای لبه ها و گوشه های تيزی نمی باشد از جمله آرزوهای هر تکنسين کامپيوتر است .

• سازگاری :

             AT: عليرغم اين که چندين سال به عنوان يک استاندارد مورد استفاده قرار می گرفت،ولی هم اينک به عنوان يک استاندارد غيرفعال( مرده ) محسوب می گردد . مادربردهای AT اغلب در کيس های ATX کار می کنند ولی مادربردهای ATX در کيس های AT کار نمی کنند ( بسادگی ) . در زمان ارتقاء از AT به ATX ، می بايست از يک منبع تغذيه جديد نيز استفاده نمود . 
             ATX : تقريبا" تمامی مادربردهای امروزی از نوع ATX و يا گونه های متفاوتی از آن می باشند . مهمترين مزيت ATX در مقابل استانداردهای قديمی AT ،  مديريت پيشرفته power و  وجود پورت های onboard  نظير کانکتور PS2 و يا موس ، می باشد . 

• طرح مناسب : کيس انتخابی می بايست دارای طرحی متناسب با خواسته استفاده کننده باشد . هر يک از طرح های موجود می تواند دارای مزايا و معايب مختص به خود باشد .
          
• مواد استفاده شده برای توليد کيس: 

ورقه های آهنی و پلاستيک دو ماده اوليه در ساخت کيس ها می باشند . کيس های فلزی سنگين و  کيس های آلومينيومی سبک تر می باشند. وزن سبک يک کيس می تواند پارامتری تاثيرگذار در انتخاب يک کيس در نظر گرفته شود ، خصوصا" اگر به دلايلی دائما" کيس را می بايست جابجا نمود . طول عمر مفيد يک کيس و ميزان تحمل آن در مقابل ضربات نيز به نوع مواد استفاده شده برای توليد کيس بستگی دارد .
         

• ميزان ارائه نويز :

 سه عنصر حرکت کننده خاص در کيس استفاده می گردد (فن پردازنده ، فن کيس و فن درون منبع تغذيه)  که می توانند تاثيری مستقيم در ارائه نويز و سطح آن را داشته باشند .انتخاب فن های مناسب به منظور برخورد با نويز بسيار حائز اهميت است .اندازه مادربرد ، مکانيزم بستن فن پردازنده و روشی که مادربرد به کيس بسته می شود، از حمله عوامل تاثير گذار ديگر در ارائه نويز است. هر اندازه ابعاد مادربرد بزرگتر باشد ، سطح نويز کمتر خواهد بود . بستن مناسب فن پردازنده و مادربرد، کاهش نويز را بدنبال خواهد داشت .

منبع : سايت سخاروش