محل استقرار کيس

اولين موضوع در زمان انتخاب يک کيس، تعيين مکان استقرار کيس است. در اين رابطه  از دو گزينه متفاوت  ميزکار و يا کف زمين می توان استفاده نمود. قرار دادن کيس بر روی زمين، بخشی از فضای ميز شما را آزاد می نمايد ولی دکمه های Power ، Reset ، LED  و درايوهای موجود براحتی در دسترس شما قرار نخواهند گرفت( خصوصا" اگر محل نصب کيس با ميز کار فاصله داشته باشد) . در چنين مواردی ممکن است به دليل فاصله زياد بين کيس و ميزکار ، به امکانات خاصی به منظور افزايش طول کابل صفحه کليد، موس و يا مانيتـور نياز باشد . کيس های Desktop معمولا" بر روی ميز و کيس های Tower بر روی زمين قرار گرفته و در اندازه های متفاوتی عرضه می شوند :

• Full Tower 

اين نوع کيس ها بزرگ و سنگين بوده و معمولا" دارای ارتفاعی بين دو تا سه فوت می باشند . کيس های فوق دارای امکانات و انعطاف لازم در زمان توسعه سيستم می باشند . ( استفاده از چندين Drive Bay  برای نصب درايو درون کيس ) . کيس های Full tower  معمولا" از منابع تغذيه با توان بالا استفاده می نمايند .

• Mid Tower 

کيس های فوق مشابه Full tower بوده با اين تفاوت که اندازه آنان کوچکتر است .

• Mini Tower

در حال حاضر يکی از متداولترين کيس های استفاده شده برای کامپيوترهای شخصی است . سيستم خنک کننده اين نوع کيس ها بهتر از کيس های Desktop می باشد. اندازه اين کيس ها بگونه ای است که بسياری از کاربران ترجيح می دهند آنان را بر روی ميز کار خود قرار دهند.

•  Desktop 

 استفاده از کيس های فوق در ماشين های IBM مدل های AT و XT متداول و بنوعی استاندارد گرديد. کيس های Desktop امروزی دارای تفاوت هائی با مدل های قديمی می باشند ولی ايده  آن همچنان يکی است : قرار دادن کيس بر روی ميز و مانيتور بر روی آن 

• طرح های خاص 

علاوه بر مدل های استاندارد کيس ، در برخی سيستم ها از طرح های کاملا" خاص و سفارشی استفاده می گردد . مثلا" در برخی از مدل های کامپک ، مانيتور و کيس در يک جعبه مشترک قرار می گيرند . قابليت ارتقاء  اينگونه سيستم ها بدليل وابستگی به يک طرح خاص ،  مشکلات خاص خود را بدنبال خواهد داشت .

انواع کيس 

•  لی اوت عمومی

محل اسلات ها در پشت کيس و روشی که کيس با عناصر اصلی  مرتبط می گردد از جمله عوامل تاثير گذار در انتخاب يک لی اوت می باشد . منبع تغذيه ، مادربرد و نوع کيس سه عامل مهم در رابطه با نوع لی اوت يک کيس می باشند که می بايست بدرستی با يکديگر مطابقت نمايند . ATX ، اولين تغيير محسوس در طراحی کيس و مادربرد در ساليان اخير است که توسط شرکت اينتل در سال 1995 مطرح گرديد.در اين نوع کيس ها از منابع تغذيه ATX استفاده می شود . در پشت کيس ، سوراخ های خاصی تعبيه شده است تا متناسب با نوع مادربرد از آنان استفاده شود ( خصوصا" پورت های I/O ).

• Drive Bays

به فضای موجود در کيس به منظور قرار دادن هارد ديسک ، فلاپی ، CD و ساير  درايوها  اطلاق می گردد که داری دو نوع  Internal ، External و در دو اندازه متفاوت 5 / 3 و 25 / 5  اينچ  است .External Bay ،  امکان دستيابی به دستگاه مورد نظر را از طريق خارج از کيس فراهم می نمايد . هر نوع دستگاهی که از رسانه های ذخيره سازی Removable استفاده می نمايد و يا دارای امکاناتی به منظور کنترل دستی است ، در يک External drive bay قرار می گيرد( فلاپی ديسک ، CD و ...) .
Internal Drive Bay ، درون کيس قرار داشته و عملا" امکان دستيابی به آنان از خارج از کيس وجود ندارد . در صورتی که نحوه عملکرد يک دستگاه بگونه ای است  که نيازمند دسترسی و يا کنترل خارجی نمی باشد ، از يک Internal Bay استفاده می گردد ( نظير هارد ديسک ، البته می توان هارد ديسک را درون يک External Bay نيز نصب نمود ) .