تغذيه در بيماريهاي کليوي(6)

 
در اين خلاصه ابتدا از آب و الکتروليت پس از آن، پروتئين و کالري صحبت خواهد شد اولين اقدام درماني بجا و منطقي رسانيدن حجم کافي به بيمار است که اين حجم با محاسبه حجم هاي از دست رفته با اضافه حجم ناپيداي از دست رفته روزانه « تنفس- پوست و ... » با در نظر گرفتن وضعيت بيمار و محيط مثلا تعريق – تب- استفاده از ماشين تنفس مصنوعي و با احتساب مقدار مايع غذاهاي خنک و آب ايجاد شده از سوخت و ساز مواد در بدن که حساب سرانگشتي روزانه حداکثر 400-300 گرم وزن بيمار کم مي شود و نيز محاسبه مقدار مايعات با در نظر گرفتن هيپوهيپرناترمي در بيمار. دادن الکتروليت ها مثل سديم- پتاسيم- فسفر- منيزيوم- بي کربنات- ويتامين ها و مواد مورد نياز بدن که در نارسايي مزمن کليه گفته شد.
اقدام بعدي رساندن کالري کافي است.
دردسته بعدي بيماران دچار نارسايي حاد کليه در گروه اول که معمو لا در دو هفته به مرحله رکاوري ( بازگشت سلامتي) مي رسند نياز چنداني به کالري و پروتئين افزون ندارند البته بيماراني هستند که نيازمند دياليز نيستند و به شرط آنکه يک هفته قبل از شروع نارسايي حاد کليه دچار سوء تغذيه نباشند مي توان در روزهاي اوليه کالري کمتر حدود 400 کيلوکالري به بيمار رساند. البته اتفاق نظري نيست و بعضي معتقدند که تا 1500 کيلوکالري مي توان داد و اين کالري از فند تامين مي شود و پس از 3-2 روز اول ضمن دادن پروتئين مورد نياز طبق جدول از کالري بيشتري در محاسبه رژيم غذايي برخوردار خواهد بود.
در دادن قند مشکل مقاومت به اثر انسولين در اين بيماران است که با وجود سطح بالاي انسولين مصرف قند عضلات کم مي شود و اسيد آمينه ها مي سوزند که کاناپوليسم پروتئين سطح اوره خون را بالا مي برد و بيمار نياز به دياليز پيدا مي کند و معتقدند که محاسبه کالري اگر مصرف قند بيش از 5 گرم براي هر کيلو وزن باشد قند اکسيده نشده و به ليپوليز افزوده مي گردد که خود موجب انفيلتراسيون چربي در کبد هيپرکالمي خواهد شد لذا توصيه مي شود پس از 48 ساعت از امولوسيون چربي همراه قند داده شود.
ناگفته نماند که توصيه مي شود با توجه به سوء جذي کافي در بيماران اورميک بهتر است مقداري از تغذيه تزريقي باشد. در تزريق مشکل اوليه دادن حجم بيشتر است. با توجه به اسمولاريته مواد تزريقي حداکثر 600 ميلي اسمول را مي توان داد و آن هم بايد از عروق محيطي دور باشد. امروزه از محلولهاي چربي 10% و 20% مي توان استفاده کرد و 40% کالري مورد نياز را مي توان از آنها به دست آورد. منتهي اگر بيمار تري گلسيريد بالاي mg / dl 400 باشند و يا دچار اختلاف انعقادي باشد و اسيدوز مقاوم به درمان، PH کمتر از 2/7 داشته باشد و بيماراني که اختلاف عروقي دارند بايد در مصرف آن احتياط نمود. و اما اساسي ترين مساله در تغذيه بيماران دچار نارسايي حاد کليه برنامه ريزي جهت پروتئين هاست. در نارسايي حاد کليه در مراحل اوليه مصرف و مقدار اکسيژن در ناحيه پروگزيمال خيلي کم است و نياز به اکسيژن ناحيه را بيشتر مي کند در نتيجه موجب اختلال بيشتر توبول مي شود.

منبع : روزنامه کارآفرینی