|
تغذيه در بيماريهاي کليوي(1) |
|
|
|
07 مرداد 1386 ساعت 16:53 |
|
«
رژيم غذايي در بيماران دچار نارسايي مزمن کليه ها « CRF »
دکتر
ساسان اريس
رژيم غذايي در بيماران بر اساس ناتواني انجام کار کليه ها تنظيم مي شود.
اعمال طبيعي کليه ها عبارتند از:
1-دفع مواد زائد . ازته
2-تنظيم حجم قوام مايعات بدن « آب و الکتروليت »
3-ساخت و پرداخت بعضي از مواد اساسي بدن از جمله ويتامين ها بنابراين صرف نظر از
علت اوليه نارسايي کليه مثلا فشارخون، ديابت گلو مرو نفريت مزمن که بعضا رژيم غذايي
خاص خود را نيز لازم دارند در اين دسته بيماران دفع آب- سديم- کلر- منيزيم – فسفر –
تعدادي از اسيدهاي آلي و غير آلي – پايانه مواد پروتئيني . ازته مختل مي شود. از
طرف ديگر جذب موادي چون ويتامين D – کلسيم – اسيد فوليک – ريبوفلاوين – آهن دو
ظرفيتي مختل مي شود و همچنين بعضي از مواد از جمله پيريدوکسين « ويتامين B6 » -
اسيد فوليک – ويتامين C افزايش دفع پيدا مي کند و نيز موادي مثل ويتامين D3 فعال
ساخته نمي شود و نکته آخر اينکه اين بيماران دچار هيپر ليپيدي خصوصا افزايش تري
گليسيريد خون مي شوند که نه به جهت زيادتر ساخته شدن بلکه به علت عدم دفع کافي آن
است. بعضي از اين اختلالا ت با دياليز قابل اصلاح است ولي بيماراني تحت درمان با
دياليز قرار مي گيرند که دفع خيلي پايين تري دارند که بدون دياليز قادر به زيست
نيستند لذا بيماران دچار نارسايي مزمن کليه ها به دودسته بيماران دياليزي و غير
دياليزي « بيماران فونکيسون بهتر کليه ها» تقسيم مي شوند.
تغذيه در بيماران دچار نارسايي مزمن کليه هاي غير دياليزي
آب – يکي از مشکلات اوليه در بيماران دچار نارسايي کليه عدم توانايي در تغليظ ادرار
است بنابراين ممکن است بيماران مقدار زيادي آب از دست بدهند. لذا تا زماني که
فيلتراسيون ( CFR ) به کمتر از 20 ml / min نرسيده است بيماران محدوديتي در مصرف آب
ندارند جز در موارد فشار خون و بهترين روش اندازه گيري آب مصرفي اندازه گيري سديم
خون است ولي مي توان مقدار ادرار و مايعات از دست رفته در يک 24 ساعت را با مقدار
مايعات از دست رفته ناپيدا « از راه مدفوع، تنفس، پوست و غيره » که حدودا 600 سي سي
مي شود جمع نمود مقدار مايعات مصرفي روزهاي بعد بيمار را تعيين نمود. ناگفته نماند
وضعيت و شرايط بيمار و محيط او در محاسبه مقدار مايعات مصرفي يک شرط است. در موارد
تب- تعريق زياد- محيط گرم و خشک- اختلالات تنفسي و گوارشي لازم است. مقداري مايع
افزون تر محاسبه شود ولي از طرفي در محاسبه مقدار مايعات غذايي بايد به مواد خشک هم
دقت کرد. مثلا نانها به طور متوسط 10% - گوشتها 60% و ميوه ها تا 90% آب دارند.
شايد بهترين روش محاسبه مقدار نياز مايعات بدن اينگونه باشد که بيمار آن مقدار
مايعات مصرف نمايد که در اندام تحتاني در وضعيت ايستاده به شرط عدم ضايعه و اختلال
عمومي و موضعي ادم مختصري پيدا شود، نه به طور محسوس و واضح، ولي علمي ترين روش
محاسبه وابستگي آب به کلرور سديم است که با محدوديت کلرور سديم آب بدن تنظيم شود.
منبع :
روزنامه کارآفرینی
|