لکنت زبان در کودکان

لکنت زبان یک پدیده پیچیده روانی حرکتی وخاص دوران کودکی است و معمولاً از سنین 2تا4سالگی ،یعنی سن آغاز سخن گفتن شروع می شود وتقریباً ازهرصد کودک یک نفر مبتلا به لکنت زبان است . لازم به ذکر است که حدود 80درصد همه کودکانی که به نحوی دچار لکنت بوده اند . بتدریج صحبت می نمایند ، اما در عین حال لکنت زبان از مهمترین و متداولترین انواع اختلالات تکلمی است .
 علت لکنت زبان
با پیچیدگی که در لکنت زبان وجود دارد تاکنون روان شناسان و آسیب شناسان دلایل روشنی در نظر نگرفته اند اما لکنت می تواند معمولاً علل بدنی و عاطفی و اجتما عی و یا ترکیب این عوامل داشته باشد . با تحقیق در احوال افرادی که لکنت زبان دارند، می توان فهمید که بسیاری از این افراد دچار بعضی از ناراحتی های عصبی و ناسازگاری های اجتماعی هستند، اما این که این ناراحتی ها باعث لکنت زبان شده اند ویا لکنت زبان باعث فشارهای روانی و حاصل حالات خاص و اختلالات روانی شده ، بسیار مشکل است . میتوان یاد آور این مهم باشیم که لکنت زبان از زمان کودکی بر اثر بعضی از نا هنجاری های خفیف فیزیو لو ژیکی پدید می آید، که حاصل آن نارسائی ها و اختلالات دستگاه عصبی را بدنبال دارد .تحقیقات انجام شده نشان می دهد که کودکان مبتلا به لکنت غالباً به گونه ای در معرض فشارهای عاطفی ـروانی قرارداشته ویا عموماً والدین مضطرب عصبی داشته اند .
 درمان لکنت زبان
اگر کودک ونو جوان احساس کند لکنت ممکن است باعث شرمندگی و خجالت زندگی آنان بشود و نتواند به موقعیت های مناسب و محل ها وارد شود ، تجارت لازم را کسب نخواهد کرد و قدرت اندیشه و انجام اعمال مورد نظرازاو سلب خواهد شد. در صورتی که اگر ترس ، اندک باشد اضطراب و تنش کمتری پیش خواهد آمد وبه احتمال قوی با مشکل چندانی در سخن گفتن مواجه نخواهد شدبه کودکان باید آموخت به لکنت خود حساسیت نداشته باشند و زمانی که احساس می کنند که دجار لکنت می شوند ، هراسان و وحشت زده نشوند، بالطبع گامی در جهت پیشرفت برداشته خواهد شد . هر قدر کودک و نوجوان به خود اعتماد نمایدو مسئله را سخت نگیرد آنها را در راستای درمان کمک خواهد کرد . دلیل اصلی رفتارهای غیر عادی بعضی از افراد لکنتی به هنگام صحبت کردن ، مثل طفره رفتن یا«من من » صحبت کردن و یا انگشت روی میز یا چیزی ضرب گرفتن و یا پا به زمین کوبیدن و غیره همان احساس ترس از لکنت است ، که وجود فرد را فرا می گیرد . تمسک به این شیوه ممکن است به طور خیلی موقت موجب گریز فرد از لکنت شود ، اما بی تردید در دراز مدت به سود فردنخواهد شد . به کار گیری حرکات زائد به هنگام پیش بینی مشکل گویایی ، ممکن است به طور موقت ترس را محفوظ نماید،اما بهره جستن از چنین رفتارهایی موجب کاهش ترس یا لکنت به طور دائم نمی شود و چنین رفتارها و حرکات زائدی برای حل مشکل گویایی قابل توصیه نمی باشند ، بدون شک مهمتر و مفیدتر از روش تنش زدایی یا انبساط روانی ـ عضلانی عمومی ، انجام تمرینات مربوط به تنش زدایی از عضلاتی خاص مثل عضلات لب ها و دهان می باشد . به عبارت دیگر وقتی جایی که بیشتر دچار تنش عضلانی است ، مشخص شود باید عضلات همان قسمت را در موقع صحبت کردن شل و سست کرد . منبسط و منقبض نمودن دستگاه گویایی از اهمیت خاصی بر خور دار است ، زیرا شخص قادر خواهد بود بدنبال تمرینات فوق این عضلات را به هنگام صحبت کردن راحت (شل)
کند . تمرین ورزش های ساده بدنی برای کاهش تنش های عضلانی توصیه می گردد ، زیرا این که برای سلامت عمومی بدن مفید هستند ، می توانند سهم بسزایی در تقویت اعتماد بنفس افراد داشته باشند ، همان چیزی که افراد لکنتی سخت به آن نیازمندند .
لازم به ذکر است که فرد در هنگام ورزش ،آمادگی کافی دارد تابتواند راست بایستد و سر عمود و شانه ها عقب باشد این نوع حالت مثبت در ایستادن موجب احساس اعتماد بنفس در فرد می شود.
شمرده و آرام صحبت کردن یکی از بهترین راههای رسیدن به هدف ،آرام و شمرده صحبت کردن است باید شیوه آرام صحبت کردن را به کودک و نوجوان عادت داد،تا بهتر و دقیق تر بتوانندخود را کنترل کننداین روش یعنی آرام و سنجیده صحبت کردن ،موجب توجه و احترام دیگران نیز واقع می گردد،ولی هدف از این پیشنهاداین است که این شیوه موجب کاهش تنش و ایجاد آرامش روانی –عضلانی شده و پاسخ مثبتی است به روشهای کنترل شده درمانی .
همچنین شمرده و آرام صحبت کردن سبب می شود که فرد لکنتی براحساس شتاب و عجله خود به هنگام صحبت نمودن غلبه پیداکند.بعضی مواقع فرد لکنتی به این فکر است که قبل از لکنت ،حرفهای خودرا تندو سریع بگویددر حالیکه چنین کاری موجب ایجادتنش و تشدیدلکنت می گردد.بهتر است بجای این عمل فرد لکنتی کمی مکث نماید و یا حتی کمی سکوت کند ودوباره شروع به صحبت نماید.
 کمک گرفتن از دیگران
بهر گیری و کمک گرفتن از دیگران مانند یک گفتار درمان مجرب و کارآزموده و یا یک دوست می تواندکمک قابل توجهی در برطرف نمودن لکنت زبان باشد چنین دوستی قادر خواهد بود چگونگی لکنت را با همکاری خود فرد بررسی نماید،تاآگاهی بیشتری نسبت به لکنت زبان به دست آید،از دیگران فقط باید به عنوان یک مشاهده گرو یا یک کمکی استفاده شود.زیرا جدّیت و اراده و اعتماد بنفس کودک و نوجوان شرط اساسی رسیدن به یک تکلم راحت است چنا نچه (ودبرگ)عقیده دارد،فردلکنتی می بایست این تصور را که توسط هرکس دیگری درمان خواهد شد،از ذهن خود خارج نماید،اما باید این واقعیت کاملاًآشکاراست و به تجربه ثابت شده است که اگر کودک و نوجوان اراده نماید ،می تواند با تکرارو تمرین های خود درمانی ، و عدم حساسیت نسبت به لکنت زنان ،آمادگی ذهنی خوبی برای درمان پیدا نماید وبه طور یقین موفق خواهد شد. انشاءالله 

منبع : روزنامه کارآفرینی