جاذبه هاي طبيعي

رودخانه قزل اوزن

اين رود يكي از مهم ترين رودخانه هاي ايران و شهرستان زنجان است، از كوههاي استان كردستان سرچشمه مي گيرد و از راه قشلاقات افشار در حومه خدابنده , وارد محدوده استان زنجان مي شود. كناره هاي اين رودخانه يكي از تفرجگاه هاي مهم استان محسوب مي شود. هم جواري اين رودخانه با جاده اصلي تهران تبريز، زمينه استفاده تفرجگاهي آن را افزايش داده است. و كناره هاي آن، به طور پراكنده، مورد بهره برداري تفريحي قرار مي گيرند.

زنجان رود

اين رودخانه كه در زنجان به رود چاي نيز معروف است، از چمن سلطانيه و كوه هاي آق داغ سرچشمه مي گيرد و پس از گذشتن از بخش حومه زنجان و اراضي چايپاره، همراه رودخانه هاي محلي كوچك، در نزديكي رجين به قزل اوزن مي پيوندد.

چشمه معدني وننق زنجان

اين چشمه در حدود 21 كيلومتري جاده زنجان ـ ميانه و در دهكده وننق واقع شده است و راه آن از ميان كشتزارها و تپه هاي متعدد مي گذرد. چشمه بر بالاي تپه اي كه 200 متر ارتفاع دارد، قرار گرفته است. چشمه دو مظهر دارد: مظهر اول حوضچه اي كم عمق با طول دو متر و عرض يك متر و آبدهي 7 ليتر در دقيقه، مظهر دوم يك حوضچه مربع شكل درابعاد 5/2 × 5/2 متر است و عمق آن در حدود يك متر است. آبدهي مظهر دوم حدود 10 ليتر در دقيقه است. بررسي هاي به عمل آمده از آب دو چشمه نشان مي دهد كه آب اين چشمه، در رديف آب هاي معدني سولفاته كلسيك گرم است.

غار خرمنه سر

غار خرمنه سر، در روستاي شاه نشين و در بلنداي كوه خرمنه سر واقع شده است. در اين غار چاه هاي بسيار و دره هاي خطرناك و لغزنده اي وجود دارد، بنابراين براي بازديد از آن حتماً بايد از وسايل غارنوردي و كوه نوردي استفاده كرد. براي رسيدن به دهانه غار، ابتدا از بستر رودخانه اي كه از كوه هاي شمالي شاه نشين سرچشمه مي گيرد و از ميان درختان سرسبز زيتون و انجير بايد گذشت و به سوي ارتفاعات شمالي پيش رفت تا در نزديكي قله كوه خرمنه سر، دهانه مشبك و پنجره مانند وسيع غار را ديد.

غار گلجيك

اين غار در 35 كيلومتري جنوب غربي شهرستان زنجان، در ارتفاعات مشرف به روستاي حاج آرش، از توابع شهرستان زنجان واقع شده است. اين غار عظيم كه به طور طبيعي از فرسايش سنگ هاي آهكي موجود در آن به وجود آمده است، با داشتن آب و هواي مناسب، پناهگاه و مسكن انسان هاي دوران پيش از تاريخ بوده است.

منطقه حفاظت شده انگوران

منطقه انگوران كه مساحت آن نزديك به 111 هزار هكتار است، از سال 1350 منطقه حفاظت شده اعلام شده است.