ایسنا - بررسي‌هاي جديد دانشمندان نشان مي‌دهد كه به احتمال زياد غارهايي روي سطح مريخ وجود دارد.
 

به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، دانشمندان براي پيدا كردن اين غارها از روش‌هاي پيدا كردن غار در زمين استفاده كردند.

«گلن كاشينگ» (Glen Cushing) و «جات وين» (Jut Wynne)، محققان دانشگاه آريزوناي شمالي (NAU) مي‌گويند احتمالا نقاط سياهي كه در تصاوير مدارگرد «اديسه‌» ديده مي‌شوند ورودي غارهايي به قطر يك زمين فوتبال هستند!

وين كه تحصيل كرده NAU و رهبر پروژه‌ي رديابي غارهاي زميني-مريخي (USGS) است مي‌گويد: اگر در مريخ حيات وجود داشته باشد، اين غارها مكان مناسبي براي جستجوي آن است. اين غارها مي‌توانند محل‌هايي براي تحقيقات بعدي در مريخ باشند. داخل آن‌ها از تابش‌هاي خطرناك سطحي در امان است و مي‌تواند بستر مناسبي براي رشد موجودات زنده باشد.

كاشينگ از بخش فيزيك و نجوم (NAU) كه براي نخستين بار متوجه اين نقاط سياه شد، مي‌گويد: غارهاي سطح مريخ مي‌توانند محلي براي ماموريت‌هاي بعدي مريخ و پناهگاهي مناسب براي حيات ميكروسكوپي باشند.

به تازگي كاشينگ و وين به همراه «تيم تيتوس» (Tim Titus) اخترفيزيكدان (USGS) و «فيل كريستنسن» (Phil Christensen) محقق مركز تصويربرداري ناسا، يافته‌هاي خود را در سي و هشتمين كنفرانس علوم سياره‌اي ارائه داده‌اند.

وين مي‌گويد: ما فكر مي‌كنيم كه اين هفت نقطه سياه در واقع مجراهايي هستند كه در اثر فروريختن مواد سطح به وجود آمده‌اند و مي‌توانند بستري مناسب براي حيات باشند. اين كشف اهميت زيادي دارد.

با بررسي تابش‌هاي گرمايي اين نقاط، گروه به اين نتيجه رسيد كه اين نقاط غار هستند. اين عكس‌ها را مدارگرد اديسه تهيه كرده است. در اين تصاوبر هفت نقطه سياه در اطراف آتشفشان بزرگ آرسيا مونز (Arsia Mons) مشاهده مي‌شوند. ناحيه‌اي كه از نظر زمين‌شناسي فعال بوده است.

اين حفره‌ها ديواره‌اي ندارند و اثري از برخورد در آن‌ها ديده نمي‌شود؛ بنابراين در اثر برخورد شهاب‌سنگ به وجود نيامده‌اند.

به نوشته نجوم، «نادين بارلو» متخصص شناسايي دهانه‌هاي برخوردي سطح مريخ از بخش فيزيك و نجوم (NAU) مي‌گويد: اين غارها محل خوبي براي انباشته شدن مقادير زيادي يخ است كه مي‌تواند به عنوان منبع تامين آب ماموريت‌هاي سرنشين‌دار آينده مورد استفاده قرار گيرد.

وين مي‌گويد: براي پيدا كردن اين غارها از امواج فروسرخ استفاده كرديم. اين روش براي پيدا كردن غارها در زمين كاربرد دارد. اين غارها دهانه‌هايي با قطر بين 100 تا 275 متر دارند و عمق تقريبي آن‌ها 140 متر است.

كريستنسن مي‌گويد: گام بعدي براي بررسي اين غارها استفاده از داده‌هاي مدارگرد اكتشافي مريخ است. اين مدارگرد مي‌تواند با تصويربرداري مايل از اين گودال‌ها مشخص كند كه ديواره‌هاي داخلي اين غارها چه شيبي دارند و آيا در عمق بيشتر فاصله آن‌ها بيشتر مي‌شود يا خیر ؟!