گاهشمار خورشيدي كه ما ايرانيان آن را به كار مي‌گيريم، در 6 مارس 1079 ميلادي (پانزدهم اسفندماه) به كوشش حكيم عمر خيام نيشابوري كامل شد. اين گاهشمار به تقويم جلالي معروف گرديده است، زيرا كه در زمان حكومت جلال‌الدين ملكشاه سلجوقي تنظيم شده است. گاهشمار خورشيدي ايراني دقيق‌تر از گاهشمار خورشيدي ميلادي است، زيرا كه كم‌دقتي آن براي هر 3770 سال، يك روز است، اما كم‌دقتي گاهشمار ميلادي براي هر3330 سال است.

عمر خيام، كه در سال 1044 ميلادي به دنيا آمد و در سال 1124 در گذشت، نه تنها رياضي‌دان و اخترشناس سرآمد ديگران بود، بلكه در فلسفه، پزشكي و شعر نيز در جهان آن روز شناخته شده بود. رباعيات او كه در سال 1839 به انگليسي ترجمه شد، هنوز هر سال به چاپ مي‌رسد. آثار ديگر او از جمله «نوروز نامه» و «رساله در وجود» معروفند. عمر خيام با همه‌ي علاقه‌اي كه به زادگاهش نيشابور داشت؛ در طول حيات خود چند سفر پژوهشي به اصفهان، سمرقند، بخارا و ري كرد وي با اين که به كار دولتي علاقه نداشت، دعوت شاه وقت را براي ساختن رصدخانه ري پذيرفت.

منبع : www.iranianshistoryonthisday.com